Abbott-Smith Manual Greek Lexicon
θάνατος (G2288)
120 θάνατος , -ου, ὁ ( θνήσκω ), [in LXX chiefly for מָוֶת ,מוּת , sometimes דֶּבֶר ;] death ; of the death of the body, whether natural or violent: Jo 11:13 , Phl 2:27 , He 7:23 , al; opp. to ζωή , Ro 8:38 , Phl 1:20 ; of the death of Christ, Ro 5:10 , Phl 3:10 , He 2:9 ; ῥυέσθαι (σώζειν) ἐκ θ. , II Co 1:10 , He 5:7 ; περίλυπος ἕως θανάτου , Mt 26:38 , Mk 14:34 ; μέχρι (ἄχρι) θ. , Phl 2:8 , Re 2:10 ; πληγὴ θανάτου , a deadly wound, Re 13:3 ; ἰδεῖν θάνατον , Lk 2:26 , He 11:5 ; γεύεσθαι θανάτου , Mk 9:1 ; ἔνοχος θανάτου , Mk 14:64 ; θανάτῳ τελευτᾶν ( Ex 21:17 , מוּת יוּמָת ), Mk 7:10 ; death personified, Ro 6:9 , I Co 15:26 , Re 21:4 ; pl., of deadly perils, II Co 11:23 . Of spiritual death: Jo 5:24 8:51 , Ro 7:10 , Ja 1:15 5:20 , I Jo 3:14 5:16 , al.; of eternal death, Ro 1:32 7:5 , al.; ὁ θ. ὁ δεύτερος , Re 2:11 21:8 (cf. Cremer, 283 ff.; DB , iii, 114 ff.; DCG , i, 791 f.).
G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) — public domain