Abbott-Smith Manual Greek Lexicon
Ἰουδαῖος (G2453)
193 Ἰουδαῖος , -αία, -αῖον ( Ἰούδας ), Jewish : ἀνήρ , Ac 10:28 22:3 ; ἄνθρωπος , Ac 21:39 ; ψευδοπροφήτης , 13:6 ; ἀσχιερεύς , 19:14 ; γυνή , 16:1 24:24 ; γῆ , Jo 3:22 ; χώρα , Mk 1:5 . Substantively, Ἰουδαῖος, ὁ , a Jew : Jo 4:9 , Ac 18:24 , Ro 2:28 ; pl., Re 2:9 3:9 ; οἱ Ἰ. , Mt 2:2 , Mk 7:3 , Jo 2:6 , al.; Ἰ. τε καὶ Ἕλληνες , Ac 14:1 , al.; κ. προσήλυτοι , Ac 2:10 ; ἔθνη τε κ. Ἰ. , Ac 14:5 ; οἱ κατὰ τὰ ἔθνη Ἰ. , Ac 21:21 ; of Jewish Christians, Ga 2:13 ; of the ruling class who opposed Jesus, Jo 1:19 2:18 5:10 11:8 13:33 , al.; Ἰουδαία, -ας, ἡ (sc. γῆ, χώρα , cf. Jo 3:22 , Mk 1:5 ), (Heb. יְהוּדָה ), Judæa : Mt 2:1 , Lk 1:5 , Jo 4:3 , al.
G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) — public domain