Abbott-Smith Manual Greek Lexicon
μέγας (G3173)
240 μέγας , μεγάλη, μέγα , [in LXX chiefly for גָּדוֹל , also for רַב , מַרְבֶּה (incl. μείζων ), רֹב ( μέγιστος );] great ; of external form, bodily size, measure, extent: λίθος , Mt 2:60 ; δράκων , Re 12:3 ; ἰχθῦς , Jo 21:11 ; πόλις , Re 11:8 ; μάχαιρα , Re 6:4 , al. Of intensity and degree: δύναμις , Ac 4:33 ; φόβος , Mk 4:41 ; ἀγάπη , Jo 15:13 ; ἄνεμος , Jo 6:18 ; κραυγή , Ac 23:9 ; φῶς , Mt 4:16 ; πυρετός , Lk 4:38 ; θλίψις , Mt 24:21 . Of rank; of persons: θεός (MM, xvi), Tit 2:13 ; Ἄρτεμις , Ac 19:27 ; compar. (v. infr.), Mt 18:1 (cf. Dalman, Words , 113 f.); neut. for masc. (Bl., §32, 1), Mt 12:6 ; of things: ἁμαρτία , Jo 19:11 ; μυστήριον , Eph 5:32 ; = μεγίστη (v. infr., and cf. Field, Notes , 16 f.), Mt 22:36 ; compar. for superl. (M, Pr. , 78), I Co 13:13 . Compar., μείζων : Mt 11:11 23:17 , al.; neut. pl., μείζονα , contr. μείζω , Jo 1:51 ; double compar., μειζότερος (M, Pr. , 236; Bl., § 11, 4), III Jo 4 ; superl., μέγιστος (Deiss., BS , 365), II Pe 1:4 .
G. Abbott-Smith, A Manual Greek Lexicon of the New Testament (1922) — public domain